Niet alleen | de serie: Anna le Clercq

Door Stichting KinderDiabetes

2 januari 2021

¨Papa moest huilen, en papa huilt nooit¨

Vanaf haar studentenkamer in Rotterdam, tussen de online lessen door, vertelt Anna le Clercq
(19 jaar) haar verhaal. Ze is tweedejaars student geneeskunde aan het Erasmus MC. Èn zus van Samuel, haar broertje bij wie in zijn vierde levensjaar diabetes type 1 werd geconstateerd.
¨Ik weet nog goed dat papa moest huilen¨, vertelt ze, ¨en papa huilt nooit. Dat vond ik heel heftig, toen wist ik dat het ernstig was¨.
Anna zat destijds in groep 8. Ze kreeg veel mee, en zag hoeveel steun haar ouders hadden aan de medisch specialisten in het ziekenhuis, wat een arts kan betekenen voor iemand. Ze zag wat goede zorg betekende en bedacht toen al dat zij die zorg later ook zou willen geven.

(tekst: Martine Rademaker)

Studie geneeskunde

Hoe vastberaden ze was bleek al snel, toen ze in 4 VWO zat en na een strenge selectieprocedure werd toegelaten tot de Junior Med School aan het Erasmus MC. Daar volgde ze, naast haar reguliere school,  20 collegedagen les en deed ze 4 weken lang onderzoek naar een gedragstest die gebruikt werd voor het testen van medicijnen op proefdieren.
Twee jaar later werd ze, mede dankzij haar hoge cijfers en haar ervaring bij de Junior Med School,  toegelaten tot de studie geneeskunde. Inmiddels heeft ze al een dag meegelopen in het Juliana Kinderziekenhuis, waar ze ook aan het bed stond van twee kinderen die waren opgenomen met de diagnose diabetes. ¨Ik merkte dat ik ze heel goed snapte, en begreep ook het gedrag van de ouders. Die waren heel praktisch bezig, dachten alles op te lossen met het verkregen schema. Ze hadden, heel begrijpelijk, nog geen idee van wat de verdere impact zou zijn. Toen in vertelde dat mijn broertje ook diabetes had, zag ik dat dat troost gaf aan dat kindje¨.
Een stage bij Diabeter stond ook nog op de planning, totdat corona roet in het eten gooide. Ze hoopt dat ze deze later in mag halen, als de situatie het weer toelaat.

¨Eigenlijk heb je als gezin allemaal een beetje diabetes¨

Ze blikt nog even terug op de periode dat Samuel uit het ziekenhuis kwam. ¨Ik weet nog goed dat hij doodsbang was om zijn infuus set van zijn insulinepomp te zetten, hij was bang voor de naald en de pijn. Ik heb toen als ¨grote¨ zus zelf die naald als eerste in mijn bil gezet, om hem over zijn angst heen te helpen. Ook leerde ik al heel snel om zijn bloedsuiker te prikken en zijn pomp te bedienen. Een paar jaar later leerde ik ook zijn infuus set zetten, waardoor Samuel samen met mij ook bij opa en oma in de camper kon gaan logeren¨.
Maar soms was Anna ook boos, herinnert ze zich. Dan mocht ze ook geen pizza, of frietjes. Want dat was ‘niet handig’ voor Samuel. ‘Eigenlijk heb je als gezin allemaal een beetje diabetes, iedereen past zich aan en houdt zich aan dezelfde regels¨.
Inmiddels is Samuel een echte puber van 12 jaar. ¨Dat merk je goed¨, zegt Anna, ¨want hij let niet zo goed meer op zijn diabetes. Hij vergeet het vaak en dat geeft irritaties.¨ ¨Maar die discussies laat ik lekker aan mijn moeder over¨, lacht ze.

Toekomstplannen

Anna heeft al goed in beeld wat ze met haar toekomst wil.
Ze zet zich in Rotterdam in voor de internationale Stichting IFMSA (International Federation of Medical Students’ Associations, deze organisatie houdt zich bezig met global health.
Anna is lokaal bestuurssecretaris en ze is nauw betrokken bij twee werkgroepen. Ze streeft ernaar om volgend jaar de stap te maken naar het nationale bestuur van deze organisatie.
Daarnaast heeft ze zich aangemeld als vrijwilliger voor Stichting KinderDiabetes in de regio Rotterdam, die momenteel lokaal opgezet wordt. ¨Ik weet nog niet wat ik ga doen, activiteiten organiseren of misschien wel educatie geven, het lijkt me allebei leuk. Binnenkort hebben we de eerste vergadering¨.
En op lange termijn? Ook daar is ze al stellig in. (Kinder)endocrinologie, omdat diabetes hieronder valt, maar ook omdat ik breed in de werking van hormonen geïnteresseerd ben. Of oncologie. Daar ben ik nog niet uit¨.

 

5 Reacties

  1. Sandra Verhagen

    Mooi hoor.

    Het is fijn als je door ervaringen kinderen en families kunt helpen…omdat je ” echt” begrijpt.
    Heel veel succes verder met je studie en ook voor Samuel.

    Antwoord
  2. Lianne de Visser

    Wat een mooi verhaal Anna, veel succes met je verdere studie en alle dingen die je daarnaast nog doet!

    Antwoord
  3. Kai

    Hi Anna, top dat je je inzet voor T1D. Straks samen in Rotterdam het verhaal van T1D wat draagbaarder maken voor alle 010 kids en ouders. Kijk erna uit!
    Kai

    Antwoord
  4. Lieneke Boeije

    Lieve Anna,
    Wat goed om dit verhaal over jou te lezen. Ik denk nog vaak aan de tijd dat je mijn mentorleerling was en er loktonen al helemaal voor wilde gaan, waar je ook maar mee bezig was.
    Het ga je goed en succes met je plannen voor 2021!

    Antwoord
  5. Marianne Duym-But.

    Lieve Anna
    Ik heb je verhaal gelezen.
    Het ontroert me!
    De zorg voor Samuel in jullie gezin heeft je al vroeg gegrepen. En dat heeft je de toekomst bepaald.
    Ik wens je veel succes, maar ook sterkte voor de toekomst.
    Er zal nog heel veel op je afkomen. Ik blijf je graag volgen. Lieve groet ‍♀️

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Meer berichten

Niet alleen | de serie: Nehalennia Stedelijke Scholengemeenschap

Niet alleen | de serie: Nehalennia Stedelijke Scholengemeenschap

Betrokkenheid op school is goud waard “Mam, ik heb een berichtje van mijn mentor. Ze heeft een seintje gehad van Caroline, omdat ik zoveel hypo’s had de laatste tijd en daardoor wat toetsen gemist had. Ze vraagt of ik meer tijd nodig heb om ze allemaal in te halen¨....

Niet alleen | de serie: Dennis Arkesteijn

Niet alleen | de serie: Dennis Arkesteijn

Vanuit Frankrijk, bij een lokale kippenboer, vertelt Dennis Arkesteijn zijn verhaal Sinds deze week is het ook daar code oranje, maar gelukkig is er op het platteland nog niet veel te merken van de corona- impact. Dennis werkt als zelfstandige in de agrarische sector,...

Niet alleen | de serie: Joyce Los-De Vos

¨Er  is een leven voor, en een leven na diabetes¨ Acht jaar geleden, ze was toen pas 3 jaar oud, werd Lana opgenomen in het ziekenhuis. Diagnose: diabetes type 1. Dit, nadat ze dagenlang water dronk alsof haar leven er vanaf hing. ¨Het klinkt misschien raar¨, vertelt...

Niet alleen | de serie: Agnes Clement

Een keiharde medische aandoening met enorme consequenties Eind 2020 viert Agnes Clement haar 25-jarig jubileum als kinderarts. Ze begon als algemeen kinderarts in HMC Westeinde in Den Haag een ontdekte daar haar voorliefde voor endocrinologie, het vakgebied dat zich...

Niet alleen | de serie: Tara Boxman

Van tienermoeder naar zakenvrouw Tara Boxman (36 jaar): succesvol zakenvrouw, eigenaar en directeur van online marketingbureau ‘Miss Business’. Finaliste in de verkiezing Rotterdamse Zakenvrouw van het jaar. Maar ook voormalig Jehovah-meisje, dat op haar 16e per...

Niet alleen | de serie: Tess Rademaker

Zelf doodsbang voor prikken Toen grote broer Mik twee jaar oud was en diabetes kreeg, was Tess nog maar een half jaar oud. Ze weet dus eigenlijk niet beter dan dat Mik dagelijks in de weer is met naalden en insuline. Inmiddels is Tess 11 jaar oud en Mik 13.  ¨Ik vind...

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten